|
معرفی طرح بازنگری استراتژیک در نظام مدیریت کلانشهری( مجموعه شهری) تهران
مطالعات بازنگری استراتژیک نظام مدیریت اجرایی کلان شهر تهران، بخشی از طرح بازنگری
ساختاری در نظام مدیریت و مالیه شهری کلان شهر تهران محسوب میشود. این طرح در
چارچوب
توافق میان وزارت مسکن و شهرسازی و شهرداری تهران، زیر نظر مرکز مطالعات و
برنامهریزی
شهر تهران به عنوان نهاد مشترک مسئول تهیه طرحهای جامع و تفصیلی شهر تهران و
توسط شرکت خدمات مدیریت ایرانیان به منظور ایجاد زمینهها و ظرفیتهای افزایش
تحققپذیری اجرایی طرحهای توسعه شهری از حیث ساختار مدیریت و مالیه شهری
انجام شده است:
مطالعات بازنگری استراتژیک نظام مدیریت اجرایی کلان شهر تهران به دلیل ضرورتهای
عینی و عملی و همچنین بر اساس رویکردهای نظری مدیریت کلانشهری در پهنهای فراتر
از مرزها و محدودههای رسمی کلانشهر تهران انجام شده است. قلمرو مکانی و فضایی این
مطالعات را محدوده واقعی منطقه کلانشهری یا مجموعه شهری تهران شامل شهر تهران و
سایر شهرها، روستاها و مراکز خدمات و فعالیت پیرامونی و همبسته با شهر تهران تشکیل
میدهد.
مطالعات بازنگری نظام مدیریت منطقه کلانشهری تهران در سه مرحله کلی انجام شده است.
مرحله اول با عنوان شناخت و تحلیل شامل بررسی نظریهها و اصول مدیریت کلانشهری در
جهان و شناخت ابعاد مختلف مدیریت منطقه کلانشهری تهران در وضعیت موجود است. در
این بخش روندهای کلان جهانگرایی/ محلیگرایی و حکمروایی در ارتباط متقابل با نظامهای
اداره مناطق کلانشهری شناخت ماهیت وانواع مناطق کلانشهری همراه با رویکردها، نظریهها
و مدلهای مرتبط با آنها بررسی شده است. همچنین چند منطقه کلانشهری شاهد با هدف
استنتاج اصول و روشهای اداره مناطق کلانشهری مورد مطالعه قرار گرفته است. مطالعات
« بررسی و شناخت وضع موجود اداره منطقه کلانشهری تهران» نیز در چند محور زیر
صورت گرفته است:
- شناخت ساختارها، سازمانها و نهادهای فعال و موثر در اداره مجموعه شهری و روابط
نهادی افقی و عمودی بین آنها
- شناخت وظایف و کارکردهای سازمانها و عناصر موثر در سه دسته تصمیمگیری، تصمیمسازی و اجرا
- شناخت قلمروهای فضایی نهادهای حکومتی و عمومی مختلف در مجموعه شهری تهران بر
اساس تقسیمات سیاسی و محدودههای مدیریت توسعه فضایی شامل محدوده قانونی، حریم و
خارج از حریم سکونتگاهها.
- شناخت ابزارها و منابع پشتیبان نظام اداره موجود مجموعه شهری تهران شامل قوانین و
مقررات مرتبط، منابع مالی و سایر منابع شامل برنامهها و طرحها
در مرحله بعد بر اساس چارچوبهای نظری و تحلیل وضعیت موجود، چشمانداز مطلوب و
ممکن از مدیریت منطقه کلانشهری تهران تدوین شده است. در تدوین این چشمانداز علاوه
بر مطالعات اسنادی و موردی، دیدگاه نخبگان، کنشگران و عناصر موثر در مدیریت منطقه
کلان شهری تهران نقش مهمی ایفا کرده است. در افق این چشمانداز، مدیریت منطقه کلان
شهری تهران به مدد درک جایگاه و موقعیت ملی، منطقهای و جهانی خود و نیز شرایط زمانی که در آن حیات و سرزندگی شهرها و مناطق به حفظ و ارتقای کیفیت زیست و افزایش رقابتپذیری آنها بستگی دارد، محیط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و کالبدی مناسبی را برای زندگی، کار و جذب سرمایهگذاریهای منطقهای و بینالمللی فراهم میسازد.
در نهایت بر اساس چشمانداز تدوین شده و به منظور تحقق آن، راهبردهای گذار از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب و استقرار نظام حکمروایی منطقه کلانشهری تهران ارایه شده است. مهمترین این راهبردها عبارتند از:
• ایجاد انطباق بین تقسیمات مدیریتی و سیاسی و رفع تعارضان موجود در حریم شهر تهران
• بازنگری در محدودههای تقسیمات کشوری در منطقه کلانشهری تهران بر پایه نحوه مکانگزینی جمعیت و فعالیت( انطباق تقسیمات کشور با سازمان فضایی منطقه کلانشهری تهران)
• توقف سیاست ایجاد شهرداریهای جدید در منطقه کلانشهری تهران و کاستن از شهرداریهای موجود (کاهش تعدد و تفرق مدیریتی)
• مستثنی شده منطقه کلانشهری تهران از شمول تبصرههای 1 و 4 ماده 3 قانون تعاریف محدوده و حریم شهرها مصوب 1384 ( موضوع نظارات و کنترل توسعه سکونتگاههای روستایی توسط دهیاریهای واقع در حریم شهرها)
• احیا قانون نظارت بر گسترش شهر تهران و گسترش محدوده عمل شورای نظارت به کل منطقه کلانشهری تهران در دوره گذار به حکمروایی منطقه کلان شهری تهران
• ایجاد روابط افقی و دواطلبانه بین نهادی در منطقه کلانشهری تهران
• ایجاد انسجام و نظم حقوقی در قوانین و مقررات مربوط به کنترل و هدایت توسعه سکونتگاهی و پیشبینی ضمانتهای اجرایی کارآمد
• تعریف و تبیین جایگاه قانونی برنامهریزی منطقه کلانشهری تهران در نظام برنامهریزی کشور
• ایجاد مدیریت هماهنگ شهری در محدوده و حریم شهرها( بازآرایی وظایف حکومت مرکزی و حکومت محلی)
• ایجاد منابع درآمدی پایدار برای شهرداریهای واقع در منطقه کلانشهری تهران و تعادل بخشی به سرانه درآمدی آنها
• ایجاد ساختار قانونی و اجرائی متمایز برای حکمروایی منطقه کلانشهری تهران
ایجاد نهاد دائمی مطالعات و برنامهریزی شهر تهران
نزدیک به یک قرن از تاسیس نهاد مدیریت شهری در کشور- به صورت قانونی و در قانون بلدیه، سپس شهرداری- میگذرد، طرحهای شهرسازی، از همان آغاز ایجاد این مدیریت، یکی از مهمترین ابزار هدایت توسعه شهرها به شمار آمدهاند. چنانکه در نخستین قانون شهرسازی که در 1325 ق/1286خ به نام «قانون بلدیه» در 108 ماده به تصویب رسید، در فصل اول آن؛ زیر عنوان « قواعد کلیه» آمده است:
« مقصود اصلی تاسیس بلدیه، حفظ منافع شهرها و ایفای حوائج اهالی شهرنشین است که تفصیل آن عبارتست از ... نظارت بر طبق نقشه بودن معابر شهری ...»
بر این اساس؛ از همان آغاز تاسیس شهرداری نظارت بر فعالیتهای شهرسازی، نقشه، طرح، برنامه و یا ... عنوانهای همانند دیگر، در مقررات شهرسازی مطرح و مورد توجه بوده، ولی اینکه با گذشت حدود یک سده از عمر این مقررات، فقدان اسناد جامع توسعه و عمران و نبود نهادی واحد جهت مدیریت، تهیه و به روزآوری طرحها، به عنوان مهمترین تنگناهای مدیریت شهری در کشور، شناخته میشود که بر فرآیند تهیه، بررسی، تصویب، نظارت و اجرای طرحهای شهرسازی، ضوابط و مقررات متناقض، مبهم و ناهماهنگ حاکم است که برآیند آن، برهم خوردن تعادل و ایجاد بحران در فضای کالبدی بسیاری از شهرهای کشور، به ویژه در کلان شهرها و مهمتر از همه؛ در تهران میباشد.
ضرورت وجود طرح و برنامههای شهرسازی، مورد تردید یا انکار هیچیک از کارشناسان شهرسازی و معماری نیست و چنانکه اشاره شد؛ در هیچ دورهای، دولتمردان و مراجع مسئول کشور هم از لزوم طرح و برنامه برای هدایت گسترش و توسعه شهرها، غافل نبودهاند. لیکن در تمامی این سالها، این پرسش همچنان بر جای مانده که با گذشت چهار دهه از عمر تهیه طرحهای شهرسازی، علت نابسامانی فضایی، اقتصادی، اجتماعی و ... در محدوده و حریم شهرها و بیش از همه در کلان شهر تهران را در کدام بخش از فرآیند تهیه تا اجرای طرحهای شهرسازی باید جست؟ به این پرسش، پاسخهای متفاوتی میتوان داد که هرکدام در جای مناسب خود، قابل نقد و بررسی میباشد.
پاسخها؛ طیف گستردهای از علتها را شامل میشود که مهمترین و متداولترین آنها در بحثهای کارشناسان به شرح زیر است:
- ناهماهنگی طرحهای شهرسازی با سایر طرحهای توسعه و عمران
- نارسایی در محتوا و شرح خدمات طرحهای شهرسازی
- ناهماهنگی طرحهای پاییندست با طرحهای بالادست و یا فقدان طرحهای بالادست
- عدم مشارکت سازمانها و نهادهای محلی و مهمتر از همه، شوراها و شهرداریها در فرآیند تهیه، بررسی و تصویب طرحها و یا عدم واگذاری اختیار کامل و جامع به آنها
- دخالت موازی در اجرای برنامههای توسعه و عمران که در کارآمدی طرحهای شهرسازی، اختلال ایجاد میکند.
- بخشینگری و فقدان جامعیت و نگرش آمایشی در برنامههای توسعه و عمران
- فقدان مدیریت یکپارچه بر اراضی شهری
- عدم وجود نهادی میانبخشی و متمرکز جهت مدیریت، تهیه و به روزآوری طرحها
- نارسایی در قوانین و مقررات حاکم بر مدیریت شهری و طرحهای شهرسازی
- و ...
همه این علتیابیها و نقد و بررسیها؛ در زمان و شرایطی قابل گفتگو و شایسته رد و قبول است ک طرح شهرسازی برای شهر در دست تهیه یا بررسی و یا در حال اجرا و رفع نقص باشد و نتایج آن مورد ارزیابی قرار گیرد، لیکن در شرایطی که شهری فاقد طرح شهرسازی به هنگم و به روز باشد، به نظر میرسد که مهمترین علت در نابسامانی مدیریت شهری آن شهر را باید در تنگناهای فرآیند تهیه طرح در آن شهر جستجو کرد و مسائل مورد اشاره در بالا را در ضمن تهیه، بررسی، تصویب و اجرای طرح، مورد توجه دقیق قرار داد.
به بیان دیگر؛ نخست باید عزم کافی، سازمان کارآمد و منبع مالی برای تهیه طرح فراهم شود، سپس درباره چگونگی طرح در دست تهیه نظریهپردازی به عمل آید.
در تهران امروز، فقدان اسناد جامع، هماهنگ و به هنگام یکی از مهمترین تنگناهای مدیریت شهر تهران به شمار آمده و تاثیر نهادی میانبخشی و کارآمد در حل مشکلات کلانشهر تهران، مورد وفاق دولتمردان و کارشناسان میباشد؛ بدین منظور در نیمه در نیمه دوم سال 1382، میان وزارت مسکن و شهرسازی و شهرداری تهران، موافقنامهای با هدف همکاری و مشارکت در تهیه همزمان طرحهای توسعه شهری تهرن و راهبری آنها؛ به امضا رسید.
یکی از موارد این موافقتنامه، ایجاد نهاد برنامهریزی و مدیریت طرحهای توسعه شهری تهران بود و در ضمن آن؛ مقرر شد؛ زمینه قانونی لازم را برای شکلگیری و نهادینه شدن این سازمان، به صورت نهادی دائمی برای تهیه، مدیریت و راهبرد طرحهای توسعه شهری تهران فراهم ساخته و به مراجع ذیربط پیشنهاد کند.
این بررسی، در راستای تحقق این هدف انجام گرفته و کوشش شده تا از راه نقد مقررات و ضوابط موجود حاکم بر تهیه، بررسی، تصویب، نظارت و اجرای طرحهای شهرسازی، در کشور و با تمرکز بر ساز و کار حاکم بر این فرآیند در تهران به همراه مطالعه تطبیقی این موضوع در چهار کلانشهر جهان(لندن- استانبول- سئول و پاریس) و با استفاده از نتایج نظرخواهی از متخصصان و مسئولان شهرسازی کشور ضرورت ایجاد نهاد مورد اشاره توجیه تا پس از بحث و تبادل نظر سازمانهای مسئول و اهل فن و پالایش و اصلاح، برای اجرایی شدن به مراجعه ذیربط ارائه گردد.
بنابراین؛ مطالعه حاضر در سه بخش به ترتیب زیر، تنظیم شده است:
بخش یکم: نقد و بررسی مقررات مرتبط با تهیه، تصویب و اجرای طرحهای شهرسازی تهران (جامع و تفصیلی)
بخش دوم: گزارش مطالعه تطبیقی انجام شده در چهار کلان شهر جهان و نتایج نظرخواهی از صاحبنظران
بخش سوم: ضرورت تاسیس نهادی برای تهیه و برنامهریزی طرحهای توسعه شهری تهران
بر این اساس، توجیه و ضرورت ایجاد چنین سازمانی برای تهیه و مدیریت طرحهای شهرسازی ( بخوانیم جامع و تفصیلی، آنگاه در محتوای آنها، نظریهپردازی کنیم) در تهران و ساختار سازمانی آن در حد ارکان اساسی، تشکیلات کلی، وظایف و اختیارات اصلی و نحوه ارتباط آن با واحدهای دیگر مرتبط با مدیریت شهری، از دستاوردهای این گزارش است.
معرفی طرح بازنگری استراتژیک در نظام مالیه منطقه کلان شهر تهران
مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران درجریان تهیه طرح جامع و تفضیلی تهران به این نتیجه رسید که یکی از دلایل مهم عدم موفقیت طرحهایی که برای هدایت و کنترل این شهر تهیه میشود فقدان ظرفیتهای سازمانی و اجرایی و همچنین نبود نظام مالی و مدیریتی مناسب در شهرداری تهران است. به همین دلیل شورای راهبری و هدایت تهیه طرح توسعه شهر تهران، بازنگری اساسی منابع درآمدی و نظام مدیریتی شهرداری تهران را در دستور کار مرکز قرار داد. به دنبال تصمیم مذکور مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران در پایان آبانماه سال 1383 قراردادی با شرکت خدمات مدیریت ایرانیان تحت عنوان طرح بازنگری ساختاری در نظام مدیریت و مالیه کلان شهر تهران به امضا رسانید. به موجب این قرارداد بخشی از وظایف مشاور مربوط به بازنگری نظام مالیه شهرداری تهران و ارایه راهحلهای مناسب برای اصلاح وضع موجود آن میشد. این طرح، بر اساس توافق به عمل آمده خود به سه پروژه نسبتا مستقل تحت عناوین زیر تقسیم شده بود:
اول- پروژه بازنگری و اصلاح نظام درآمدی شهرداری تهران
دوم- پروژه بازنگری و اصلاح نظام بودجهریزی شهرداری تهران
سوم- پروژه بازنگری و اصلاح نظام مالی و حسابداری شهرداری تهران
بعد از گذشت مدت کوتاهی از انعقاد قرارداد، شهرداری تهران، به این دلیل پروژه مطالعاتی مشابهی را در دست انجام داشت؛ خواستار عدم اجرای پروژه سوم شد. ضمنا به دستور مقامات شهرداری پروژه دوم در حد مطالعات وضع موجود متوقف شد. بدین ترتیب تنها پروژه اول به صورت کامل به مورد اجرا درآمد که حاصل آن طی این گزارش ارایه میگردد. اهداف پروژه بازنگری و اصلاح نظام درآمدی شهرداری تهران عبارت است از تعیین راهبردهای مناسب برای نیل به:
- تامین منابع درآمدی پایدار برای شهرداری تهران به منظور تحقق اهداف طرحهای جامع و تفصیلی
- رعایت عدالت در وضع و وصول عوارض شهرداری و بهای خدمات از شهروندان
- هماهنگی بین نظام مالیاتی کشور و سیستم جمعآوری مالیات و نظام مالیت محل(عوارض) و روشهای جمعآوری آن
- مشخص کردن روابط مالی دولت مرکزی و شهرداری تهران
در اجرای پروژه بازنگری و اصلاح نظام درآمدی شهرداری تهران دو گزارش به شرح زیر تهیه شده است:
- گزارش اول تحت عنوان بازنگری و اصلاح نظام درآمدی شهرداری است که مشتمل بر 13 قسمت است و پیش از این به صورت گزارشهای مستقل ارایه شده بود.
- گزارش دوم یک گزارش خلاصه مدیریتی است که برای مطالعات مدیران رده بالای، شهرداری تهران و اعضای محترم شورای شهر تهیه شده است.
همچنین در جریان کار شرکت تصمیم گرفت تا مطالعه مستقلی را به منظور آشنایی با تجارب سایر کشورها از محل منابع خود انجام دهد که طی آن تجربه 11 کشور شامل ژاپن، نیوزلند، فلیپین، چین، کره، اندونزی، تایلند، مالزی، هند، پاکستان و بنگلادش تدوین شده است.
هرچند این گزارش با برسی مبانی نظری آغاز میشود، موضوع مطالعه راهبردهای اساسی برای بهبود نظام درآمدی شهرداری تهران است. لذا بررسی مبانی نظری صرفا به منظور کمک به توسعه دانش پایه مرتبط با مالیاتهای محلی ارایه میگردد.
از آن گذشته در طرح اولیه پیشنهادی پیشبینی شده بود که این مطالعه در مشارکت گسترده با مدیران دستاندرکار و با تاکید بر مطالعات میدانی انجام پذیرد که در عمل شرایط آن فراهم نگشت.
در هر صورت در این گزارش در ابتدا به طور خلاصه روش انجام مطالعه توضیح داده میشود و سپس مبانی نظری انجام کار ارایه میگردد. در بخش مبانی نظری، ابتدا نظریههای موجود پیرامون موضوع عدم تمرکز و فدرالیسم مالی به طور سریع از نظر میگذرد و سپس مساله بسیار مهم روابط مالی بین سطوح مختلف دولت مورد کاوش قرار میگیرد. در ادامه دامنه بحث به موضوع مالیه محل توسعه مییابد که طی آن رویکردهای اساسی به مالیات محلی بازگو میشود و در پایان یک ارزیابی از انواع مالیاتهای محلی ارایه میگردد. اقتصاد بهای خدمات شهری موضوع دیگری است که در بررسی اجمالی مبانی نظری مورد توجه قرار میگیرد. در این ارتباط مبانی وضع تعرفهها با توجه به هزینه تمام شده خدمات و مساله نفع عمومی و عدالت اجتماعی مورد توجه است. در این رویکردهای نظری به مالیه محلی تنظیم رابطه مالی دولت و شهرداری از اهمیت بسیاری برخوردار است. از همین رو ادامه بررسی مبانی نظری مالیه محلی به این موضوع اختصاص داده شده است.
گزارش سوم از این مطالعه سوابق مطالعات از این دست را در کشور ارایه میکند. در این بخش سه گزارش عمده مورد بررسی قرار میگیرند که عبارتند از شیوههای افزایش درآمدی و کاهش هزینههای شهرداریها، مطالعات مالیه شهری و طرح مطالعات مصالح نظام درآمدی شهرداری تهران، گزارش چهارم به ارزیابی چارچوبهای قانونی موجود برای وصول درآمد شهرداریهای کشور اختصاص دارد. در این گزارش قوانینی چون قانون شهرداریها، قانون نوسازی و عمران شهری، قانون لغو عوارض دروازهای، قانون بودجه سال 1362 در زمینه خودکفایی مالی شهرداریها، قانون شوراهای اسلامی کشور، قانون تجمیع عوارض و مواد مرتبط با شهرداریها در قانون برنامه سوم مورد ارزیابی قرار میگیرند. همچنین گزارش چهارم قوانین خاص ناظر بر درآمد شهرداری تهران را به طور ویژه مورد بررسی قرار میدهد.
گزارش پنجم اقدام به ارزیابی سازمان تشخیص و وصول درآمد شهرداری تهران مینماید. در این ارزیابی جایگاه تشکیلاتی اداره کل درآمد و اهم وظایف آن مورد بررسی قرای میگیرد و نهایتا کارایی سازمان تشخیص و وصول شهرداری تهران مورد ارزیابی قرار می گیرد. موضوع طبقهبندی منابع درآمدی شهرداری تهران گزارش ششم از این مجموعه را تشکیل میدهد. در این گزارش وضع موجود طبقهبندی منابع درآمدی براساس دادههایی که در اختیار مشاور بوده است مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرد. در ادامه گزارش هفتم به تحلیل آماری منابع درآمدی شهرداری تهران در دوره 1370-1382 میپردازد. در این گزارش مسائلی چون پیششرطهای مصالح نظام درآمدی شهرداری تهران، نظام برنامهریزی و بودجهریزی شهرداری و روشهای ارتقای کارآیی فنی و اقتصادی شهرداری مورد توجه قرار میگیرند. همچنین این گزارش موضوع مهم بررسی موقعیت اقتصادی شهر تهران و روشهای افزایش ظرفیتهای مالیاتهای شهرداری را مورد کاوش قرار میدهد.
گزارش هشتم به امکان استفاده بیشتر از ظرفیت قانون نوسازی برای تامین درآمد شهرداری تهران اختصاص داده شده است. طی این گزارش ابتدا، موضوع عوارض نوسازی از منظر تئوریک مورد بررسی قرار میگیرد. سپس روشهای ممیزی و ارزشگذاری نقد میشوند. این نقد با نقد نحوه وصول و روشهای اعمال قانون تکمیل میگردد. نهایتا این گزارش با ارایه پیشنهادهای مشخص نشان میدهد که قانون نوسازی عوارض دارای ظرفیتهای بسیار فراوانی است که هنوز مورد بهرهبرداری قرار نگرفته است این گزارش از سطح بررسی راهبردی فراتر رفته است و به ارایه راهکارهای عملیاتی پرداخته است.
ارزیابی درآمدی شهرداری تهران از محل عوارض وصولی تحت قانون تجمیع عوارض گزارش نهم را تشکیل میدهد. در این گزارش مفاد قانون تجمیع عوارض تجزیه و تحلیل میشود. پیامدهای آن مورد بررسی قرار میگیرد و پیشنهادهای اجرایی مشخصی جهت پیگیری از سوی شهرداری تهران ارایه میگردد. گزارش دهم از این مجموعه موضوع لایحه مالیات بر ارزش افزوده را هدف قرار داده است. این لایحه چنانچه به طور مناسب اصلاح شود فرصت درآمدی بسیار مناسبی را در اختیار شهرداری تهران قرار میدهد. در این گزارش تلاش شده است که راههای تاثیرگذاری بر لایحه به خوبی نشان داده شود. گزارش یازدهم شامل نحوه دریافت بهای خدمات شهری است. موضوع دریافت بهای خدمات شهری از منظر عدالت اجتماعی و همچنین به عنوان یک منبع درآمد اهمیت فراوانی در نظام درآمدی شهرداری دارد. نکته مهم در این ارتباط نحوه قیمتگذاری خدمات شهری است که این گزارش به تفصیل این موضوع را مورد بررسی قرار داده است.
روابط مالی دولت و شهرداریها در گزارش دوازدهم مورد بررسی قرار گرفته است. طی این گزارش در ابتدا به طور گذار مبانی نظری مرتبط با موضوع مورد اشاره قرار میگیرد سپس تجربه سایر کشورها و همچنین تجربه ایران در این ارتباط بررسی میشوند به همین منظور روابط مالی دولت و شهرداریها در برنامههای دوم و سوم مورد نقد قرار میگیرند. این گزارش نشان میدهد که نابسامانی در تنظیم این ارتباط چگونه بر کارایی نظام درآمدی شهرداری تهران اثر گذاشته است.
همچنین این گزارش نقطه عزیمت برای بهبود این ارتباط را نشان میدهد. گزارش سیزدهم استفاده از ابزارهای مالی بار تامین منابع مالی شهرداری را مورد بررسی قرار داده است. این موضوع بسیار مهمی است که متاسفانه کمتر به آن توجه شده است. در هر صورت این گزارش از یک سوی تجارب سایر کشورها و توصیههای سازمانهای بینالمللی را مورد ارزیابی قرار میدهد و از سوی دیگر ویژگیهای بازار مالی ایران را میکاود. نهایتا این گزارش راهبردها و سیاست های مشخصی را در این ارتباط برای بهکارگیری توسط شهرداری تهران ارایه مینماید. آخرین گزارش در این مجموعه یک گزارش خلاصه مدیریتی است که به طور اجمال یافتههای این مطالعه را دستهبندی کرده است.
گزارشهای طوری تدوین شدهاند که هرکدام به طور یک گزارش مستقل امکان مطالعه و بهرهبرداری را داشته باشند. لذا هرکجا که ضروری بوده است مسائل نظری، آموختههای تجارب سایر کشوها، تجزیه و تحلیل موضوع و ارایه پیشنهادها طی یک گزارش آمده است. این موضوع کمک میکند که افرادی که به یک حوزه مشخص علاقهمند هستند رنج جستجو د راین مجموعه مفصل را متحمل نشوند. در هر صورت ضمن اینکه این مجموعه یک کل واحد را تشکیل میدهد هر یک از فصول حکم یک گزارش مستقل را دارند.
به نظر این مشاور نتایج و یافتههای گزارشهای فوق نه تنها میتواند مورد استفاده شهرداری تهران و شورای محترم شهر در زمینه سیاستگذاری باشد، بلکه برای سازمان شهرداریها و دهیاریهای وزارت کشور و دیگر شهرداریها نیز قابل استفاده خواهد بود. انتظار میرود آن بخش از راهبردها و سیاستهای پیشنهاد شده در این گزارش که به تایید مدیریت محترم شهرداری تهران، شورای محتر شهر و وزارت کشور میرسد، در آینده نزدیک به صورت برنامه عمل درآید و مقدمات لازم برای اجرای آن فراهم گردد.
هم چنانکه در متن توافقنامه بین مرکز مطالعات و این شرکت آمده است سطح این گزارش بررسیهای راهبردی است و در اجرا نیاز به برنامههای تفصیلی دارد، هرچند این گزارش در برخی موارد از این سطح فراتر رفته است و اقدام به ارایه راهکارهای عملیاتی مستقیم نموده است. در هر صورت این شرکت وظیفه خود میداند و اعلام آمادگی مینماید که در عملیاتی کردن سیاستهای پیشنهادی در صورت خواسته کارفرما در کنار وی قرار گیرد و خدمات لازم را ارایه نماید. با آرزوی توفیق برای مقامات محترم شهرداری تهران اعم از مقامات اجرایی شهرداری و شورای محترم اسلامی شهر تهران.
| 
